Kierownik: dr Przemysław Słowiński

 

        Od 21 maja 1940 roku do 25 stycznia 1945 w Woldenbergu, dzisiejszym Dobiegniewie, istniał Oflag II C Woldenberg. Była to największa tego typu jednostka, w której przetrzymywano polskich oficerów. Najwyższy stan osobowy w historii tego obozu osiągnął liczbę 6740 jeńców (w tym 5944 oficerów i 796 posiadających niższe stopnie wojskowe).

 

        Dla polskich jeńców wybudowano 25 baraków mieszkalnych o wymiarach 60x10 metrów i 75x10 metrów. Budynki te posiadały ubogie wyposażenie oraz niezwykle lichą izolację termiczną. Na potrzeby obozowej społeczności powstały także inne zabudowania, w których zlokalizowano świetlice batalionowe, kuchnie obozowe, kantynę, kaplicę, salę odczytową, salę teatralną i zielarnię. Więzieni w obozie woldenberskim jeńcy szybko zaczęli podejmować działania konspiracyjne, których efektem były liczne ucieczki czy  zorganizowany nasłuch radiowy. Poza tym powstawały inicjatywy mające pomóc w zabezpieczaniu ich zdrowia fizycznego i psychicznego.  Oflag II C stał się miejscem, w którym rozkwitła nauka (gdyż organizowano tam kursy – studia akademickie z wybranych dziedzin na poziomie odpowiadającym przedwojennym standardom nauczania na poziomie uniwersyteckim); sztuka ( w obozie tworzyli m.in. Chorno-Popławski, Sasykin); kultura (funkcjonowały teatry, powstawały liczne utwory literackie, zespoły muzyczne); sport (na stałe działały kluby sportowe, organizowano „ligowe” rozgrywki).

 

       Tak wielkie dziedzictwo skupione w Oflagu II C zasługuje na dokładne zbadanie. We wcześniejszych latach opublikowane wyniki badań w tym zakresie stanowiły artykuły i monografie opracowane głównie przez dawnych jeńców. Powstawały one niejako z natury na bazie wspomnień. Do dnia dzisiejszego nie zostały szczegółowo przebadane bogate archiwalia stanowiące nieprzebraną skarbnicę bezcennej wiedzy nt. Oflagu II C.

 

       Celem działalności Pracowni jest prowadzenie szczegółowych badań nt. Oflagu II C oraz jeńców tej jednostki w oparciu o materiały archiwalne oraz ich publikacja, podtrzymywanie pamięci o miejscu pamięci, jaki jest teren byłego obozu oraz działalność kulturalna.

 

      Działalność Pracowni opiera się na współpracy z Muzeum Woldenberczyków w Dobiegniewie. Planowana jest także w tym zakresie współpraca z Instytutem Pamięci Narodowej O. w Szczecinie oraz Centralnym Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach.

Lokalizacja

Kontakt

Back to top