Pytania i odpowiedzi
Po zmianach ortograficznych mam wątpliwość dotyczącą pisowni nie z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym.
W komunikatach RJP pojawia się informacja, że formy typu „nie większy”, „nie lepszy”, „nie najgorszy” mają być obecnie zapisywane łącznie, jeśli pełnią funkcję jednego określenia.
Czy oznacza to, że poprawne są formy „niewiększy”, „niedroższy”, „nienajlepszy”, a także „nienajgorszy”? Czy zasada ta obowiązuje zawsze, czy tylko w określonych kontekstach?
Nowe zasady ortografii rzeczywiście rozszerzają łączną pisownię nie z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym.
Zgodnie z aktualną normą:
· formy typu „niewiększy”, „niedroższy”, „niedalszy” zapisujemy łącznie,
· podobnie łączna pisownia obowiązuje w stopniu najwyższym: „nienajlepszy”, „nienajgorszy”, „nienajmniejszy”.
Rozdzielna pisownia pozostaje właściwa w sytuacjach, gdy nie wprowadza wyraźne przeciwstawienie, np.:
· To nie większy, lecz mniejszy problem.
· To nie najlepszy, ale najprostszy sposób.
W pozostałych kontekstach obowiązuje pisownia łączna.
Po zmianach ortograficznych mam wątpliwość dotyczącą pisowni nie z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym.
W komunikatach RJP pojawia się informacja, że formy typu „nie większy”, „nie lepszy”, „nie najgorszy” mają być obecnie zapisywane łącznie, jeśli pełnią funkcję jednego określenia.
Czy oznacza to, że poprawne są formy „niewiększy”, „niedroższy”, „nienajlepszy”, a także „nienajgorszy”? Czy zasada ta obowiązuje zawsze, czy tylko w określonych kontekstach?
Nowe zasady ortografii rzeczywiście rozszerzają łączną pisownię nie z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym.
Zgodnie z aktualną normą:
· formy typu „niewiększy”, „niedroższy”, „niedalszy” zapisujemy łącznie,
· podobnie łączna pisownia obowiązuje w stopniu najwyższym: „nienajlepszy”, „nienajgorszy”, „nienajmniejszy”.
Rozdzielna pisownia pozostaje właściwa w sytuacjach, gdy nie wprowadza wyraźne przeciwstawienie, np.:
· To nie większy, lecz mniejszy problem.
· To nie najlepszy, ale najprostszy sposób.
W pozostałych kontekstach obowiązuje pisownia łączna.
Która forma jest poprawna „wysłać e-mail” czy „wysłać e-maila”?
Czasownik „wysłać” łączy się z biernikiem, a w języku polskim nieożywione rzeczowniki rodzaju męskiego mają w bierniku postać równą mianownikowi. Dlatego poprawne sa konstrukcje „wysłać e-mail”, „wysłać SMS”. Ostatnio coraz częściej w mowie potocznej słyszymy zdania Kupiłam laptopa; Napisałam maila, w których wbrew przytoczonej zasadzie rzeczowniki nieożywione otrzymują formę równą dopełniaczowi. Nie powinniśmy stosować ich w starannych wypowiedziach.
Coraz częściej widzę w mediach społecznościowych posty, w których nazwy własne – zwłaszcza nazwiska twórców i nazwy profili – pozostają nieodmienione. Co Państwo o tym sądzą?
Polszczyzna jest językiem fleksyjnym. Konstrukcje typu „rozmawiałam z @AnnaKowalska” są więc niezgodne z normą, choć powszechne w komunikacji internetowej. Pozostawienie nazwy w formie mianownikowej wynika z dążenia do utworzenia linku, który nie zadziała w przypadku jakiejkolwiek modyfikacji. W sytuacjach, w których zależy nam na zachowaniu linku, zalecamy rozwiązania kompromisowe, np.:
· Rozmawiałam z Anną Kowalską (@AnnaKowalska) o jej nowym projekcie;
· Nagranie znajdziecie u Anny Kowalskiej — profil: @AnnaKowalska.
Takie zapisy pozwalają zachować zarówno poprawność językową, jak i funkcjonalność linku.
W jaki sposób oznaczyć cytat w cytacie? Problematyczny fragment: Autor pisze: „Jak zauważył mój rozmówca: „To nie jest kwestia przypadku””. Szczególnie te dwa cudzysłowy obok siebie wyglądają dziwnie.
Jeżeli w cytowanym tekście występują sformułowania mające własny cudzysłów, należy ten ostatni zamienić na cudzysłów drugiego stopnia (francuski « » lub niemiecki » «).