28 maja studentki I i II roku kierunku turystyka i rekreacja wzięły udział w zajęciach terenowych z przedmiotu krajoznawstwo, które odbyły się pod opieką profesora Arkadiusza Wołoszyna. Celem wyjścia było praktyczne poznanie oraz inwentaryzacja krajoznawcza kluczowych obiektów polskiego dziedzictwa narodowego oraz polskiego dziedzictwa sakralnego na terenie Gorzowa Wielkopolskiego. Trasa edukacyjna została zaplanowana tak, aby ukazać proces kształtowania się polskiej tożsamości, kultury, gospodarki i sportu w mieście po 1945 roku. Studentki miały okazję przeanalizować historię i architekturę najważniejszych punktów na mapie Gorzowa, dzieląc obiekty na dwie główne kategorie: świeckie i sakralne.
W obszarze polskiego dziedzictwa sakralnego uczestniczki zajęć poddały analizie jakościowej dzieje: Katedry pw. Wniebowzięcia NMP – serce polskiej administracji kościelnej po II wojnie światowej, Białego Kościółka pw. św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki, Czerwony Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, Kościół pw. Chrystusa Króla, Cmentarz Świętokrzyski – najstarszą rzymskokatolicką nekropolię miasta.
W ramach polskiego dziedzictwa narodowego, kulturowego i społecznego studentki badały potencjał turystyczny obiektów takich jak: Muzeum Lubuskie (Zespół Willowo-Ogrodowy), Filharmonia Gorzowska, Teatr im. Juliusza Osterwy oraz Spichlerz – filie Muzeum Lubuskiego, po którym oprowadziła nas pani Iga Borowska-Krajnik – mama naszej koleżanki Zuzy. Dokonano inwentaryzacji przestrzeni miejskiej, czyli: Starego Rynku, Bulwaru Nadwarciańskiego, Skweru Małej Szkoły Jazzu oraz punktu widokowego Dominanta. Odwiedzono miejsca pamięci i pomniki zasłużonych Polaków: Pomnik Adama Mickiewicza, Pomnik Marszałka Józefa Piłsudskiego, Pomnik Saperów przy Akademii Jakuba z Paradyża, popiersie rotmistrza Witolda Pileckiego, tablicę poświęconą generałowi Władysławowo Sikorskiemu, a także pomniki znanych gorzowian: biskupa Wilhema Pluty, żużlowców Edwarda Jancarza i Edmunda Migosia oraz wieloletniego włodarza miasta Zenona Bauera. Obiekty dziedzictwa przemysłowego, medycznego i gospodarczego: dawne Zakłady Mechaniczne „Ursus”, kompleks Starego Szpitala oraz Zachodnia Izba Przemysłowo-Handlowa, gdzie studentki odwiedziły również cele więzienną (potocznie nazywaną „dołkiem”) z tablicą nazwisk gorzowskich działaczy opozycyjnych. Ważnym elementem zajęć była analiza Gorzowskiego Muralu Pamięci, stanowiącego graficzną syntezę powojennych losów regionu.
Tego typu zajęcia praktyczne pozwalają przyszłym menedżerom turystyki i przewodnikom na zdobycie niezbędnego doświadczenia w interpretacji dziedzictwa kulturowego oraz samodzielnemu prowadzeniu i programowaniu miejskich tras turystycznych. Z perspektywy tych zajęć Gorzów Wielkopolski jawi się jako bardzo ciekawe miejsce warte odwiedzenia i poznania.
Pola Mączka, II rok TiR
